Emissietest in het VELA-laboratorium van de Europese Commissie in Ispra. Foto: © European Union, 2024 / JRC
De Euro 7-eisen maken nu formeel deel uit van het Europese typegoedkeuringskader. Met Gedelegeerde Verordening (EU) 2026/1753, aangenomen op 13 juli 2026, op 24 september gepubliceerd in het Publicatieblad van de EU en sinds 25 september van kracht, neemt de Europese Commissie de nieuwe eisen voor accuduurzaamheid, remdeeltjes, het systeemvermogen van elektrische auto's en hun actieradius bij lage temperatuur op in de kaderverordening voor voertuigtoelating. Brancheorganisatie RAI Vereniging meldt dat daarmee het tijdpad voor nieuwe personenauto's en lichte bedrijfswagens definitief vastligt.
De inhoudelijke norm zelf is ouder: Verordening (EU) 2024/1257 werd op 24 april 2024 aangenomen, op 8 mei 2024 gepubliceerd en trad op 28 mei 2024 in werking. De testprocedures voor uitlaat- en verdampingsemissies volgden in juli 2025 met Uitvoeringsverordening (EU) 2025/1706. Wat nu nog ontbrak, was de koppeling met het toelatingskader: zonder die stap konden typegoedkeuringsinstanties de Euro 7-eisen niet toepassen.
Uitlaatdemper als detail van uitstootregelgeving Euro 7. Foto: raivereniging.nl
Voor personenauto's (categorie M1) en lichte bestelwagens (categorie N1) verloopt de invoering in twee stappen. Vanaf 29 november 2026 moet elk volledig nieuw voertuigtype aan Euro 7 voldoen om een Europese typegoedkeuring te krijgen. Een jaar later, vanaf 29 november 2027, geldt de norm in beginsel voor alle nieuwe auto's die op kenteken worden gezet; alleen fabrikanten van kleine series krijgen tot 1 juli 2030 de tijd. Wie vóór die datum een nieuwe auto koopt, krijgt dus nog een Euro 6-auto, en die mag gewoon blijven rijden. Voor vrachtwagens en bussen begint het tijdpad op 29 mei 2028.
Wat verandert er voor de koper
Euro 7 is geen aanscherping van de uitlaatgaslimieten voor personenauto's: die blijven grotendeels op het niveau van Euro 6, al tellen voortaan ook kleinere fijnstofdeeltjes vanaf 10 nanometer mee. Nieuw is dat de norm verder kijkt dan de uitlaat. Deeltjes die vrijkomen bij het remmen krijgen voor het eerst een grenswaarde, ook bij elektrische auto's, en voor bandenslijtage komt er een eigen kader met een later tijdpad. Daarnaast moeten auto's hun emissies en de staat van hun systemen tijdens de hele levensduur zelf bewaken.
Minimumeisen voor de accu
Voor volledig elektrische auto's en plug-inhybrides stelt de wetgeving voor het eerst directe minimumeisen aan de toestand van de tractiebatterij (State of Health, SoH). Een nieuw type personenauto krijgt pas een Europese toelating als de batterij binnen deze slijtagelimieten blijft:
- Minimaal 80 procent resterende accucapaciteit na 5 jaar of 100.000 kilometer
- Minimaal 72 procent resterende accucapaciteit na 8 jaar of 160.000 kilometer
Voor elektrische bestelwagens (N1) liggen de drempels iets lager: 75 procent na vijf jaar of 100.000 kilometer en 67 procent na acht jaar of 160.000 kilometer. De eisen gelden binnen de typegoedkeuring en zijn geen afzonderlijke fabrieksgarantie voor de koper; wat een merk bovenop de wettelijke norm garandeert, blijft een kwestie van de eigen garantievoorwaarden.
